Weronika Kowal

Urodziła się w 1990 roku, z pochodzenia karpaczanka, miłośniczka Karkonoszy i jazdy na nartach zjazdowych. Absolwentka I Liceum imienia Stefana Żeromskiego w Jeleniej Górze, które ukończyła z wyróżnieniem jako Primus Inter Pares. Uczennica szkoły muzycznej imienia Stanisława Moniuszki w klasie skrzypiec. Obecnie przygotowuje się do obrony licencjatu z filologii francuskiej na Uniwersytecie Wrocławskim.
Na profilu facebook.com/weronika.kowal.1 możecie bliżej zapoznać się z utalentowaną Weroniką :)

Weronika Kowal a zespół Scoffers

od lewej: Nastazja Babska, Kamil Kumoś, Marta Konik, Michał Pankowski, Weronika Kowal

Wrocławski zespół Scoffers powstał w 2011 r. z inicjatywy Marty Konik (POny), następnie do wokalistki dołączyli kolejni członkowie i tak na chwilę obecną skład zespołu tworzą oprócz Marty Konik (wokal, teksty, gitara), Kamil „Dj Mr.K” Kumoś (gramofony (bity, skrecze)), Weronika Kowal (skrzypce), Nastazja Babska (klawisze i saksofon) oraz Michał Pankowski (gitara). Muzyka, którą tworzą oscyluje pomiędzy gatunkami takimi jak: trip-hop, muzyka instrumentalna, alternatywa. Wybuchowa mieszanka skrzypiec, syntezatorów, samplowanej perkusji z płyt winylowych, saksofonu i gitary elektrycznej, jest barwnym tłem dla specyficznego głosu wokalistki. Zespół latem 2012 roku zarejestrował materiał na swoją debiutancką płytę „Special Nothing”.

lastfm.pl

W ciągu dwóch lat stworzyli materiał koncertowy, który zarejestrowali w studio i w chwili obecnej są na końcowym etapie produkcji płyty. Ich debiutancki materiał, mimo że jeszcze nie ukazał się na płycie, cieszy się sporym zainteresowaniem. 28 marca 2013 r. na fanpage’u Scoffers pojawił się teledysk promujący album do utworu Boys (Makul Remix). Minęło kilkanaście godzin od premiery, a klip zyskał już tysiące unikalnych wyświetleń. Zespół Scoffers wydaje singiel zapowiadający płytę

slawek-orwat.blogspot.com

W międzyczasie Scoffersi dali kilkanaście koncertów na terenie Polski, a ich muzyka znalazła wielu zwolenników i ciepłe przyjęcie przez setki fanów na każdym koncercie. Nadchodzący album cieszy się dużym zainteresowaniem wśród fanów – Dostajemy dużo maili z zapytaniem odnośnie premiery płyty – dodaje z uśmiechem wokalistka, Marta Konik.

od lewej: Michał Pankowski, Nastazja Babska, Marta Konik, Weronika Kowal, Kamil Kumoś

28 marca 2013 na oficjalnym profilu Facebook pojawił się teledysk do utworu „Boys (Makul Remix)”, promujący nadchodzący album. Wersja piosenki Boys, do której zrealizowano klip jest remixem autorstwa Pawła Makula Makulskiego, znanego producenta muzyki trip hop/hip hop, autora wielu znanych remixów i zwycięzcy prestiżowych konkursów na najlepszy remix (np. Bisc1). W ciągu kilkunastu godzin zyskał kilka tysięcy unikalnych wyświetleń oraz wiele pochlebnych komentarzy. Za realizację i produkcję filmową odpowiada wytwórnia facePALM FICTION. Na maj/kwiecień 2013 planowana jest premiera debiutanckiego albumu Scoffers pod tytułem „Special Nothing.

Beata Makutynowicz, pochodzi z mazurskiej miejscowości Pasym. Edukację artystyczną rozpoczęła w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Cieplicach, które ukończyła w 1991. W międzyczasie przeprowadziła się do Karpacza, w którym mieszka do tej pory.

Zdjęcie pochodzi z serwisu touchofart.eu

Sama o sobie

Malarstwo jest częścią mojego życia… chyba nawet tą lepszą częścią, która uczy mnie cierpliwości i skupienia, a w zamian daje obrazy. Maluję gdy jest ciemno i cicho – co oznacza, że maluję nocami, bo w dzień pochłaniają mnie inne obowiązki.

Swoja drogę artystyczną kontynuuje w Stowarzyszeniu Nowy Młyn w Szklarskiej Porębie, Stowarzyszeniu Regio Korkontoi w Karpaczu oraz Stowarzyszeniu Ducha Gór w Jeleniej Górze. Obecnie wraz z Lokalną Grupą Działania Partnerstwo Ducha Gór prowadzi Galerię Produktu Lokalnego „Skarbiec Ducha Gór” w Karpaczu, przy ulicy Konstytucji 3 Maja 25.

W Skarbcu można nabyć produkty lokalne oraz dowiedzieć się czym tak naprawdę one są, dlaczego warto je promować i jakie mają znaczenie dla promocji regionu Karpacza. Galeria Produktu Lokalnego jest punktem konsultacyjno-informacyjnym otwartym dla wszystkich, którzy chcieliby brać udział w tworzeniu produktów i pamiątek unikatowej marki lokalnej, które powinny stać się znakiem towarowym Karpacza.
Zapraszam do galerii wszystkich, którzy chcieliby osobiście poznać panią Beatę. Na pewno nie zabraknie z jej strony ciepłych słów i będziecie mogli dowiedzieć się więcej o jej dziełach oraz innych artystów, z którymi współpracuje. Jest to też swoisty punkt informacyjny Karpacza, gdzie artystka zachęca do zwiedzania tych mniej znanych miejsc Karpacza, a równie urokliwych.

Malarstwo na płótnie

W obrazach Beaty Makutynowicz brak skomplikowanych tematów, nie trzeba doszukiwać się symboliki, to tylko gra kolorów: czystych i żywych. Połączenie mocnego uderzenie pędzla na płótnie z doskonałym kolorem, to jest TO co ceni w malarstwie najbardziej i do czego cały czas dąży. Przedmioty, które maluje są jedynie pretekstem do zestawiania różnych barw.

Malarstwo na łupku

Kilka lat temu nasi znajomi chcieli podarować nam jakiś ciekawy prezent. Wyszli z założenia, że powinien to być prezent związany z Karpaczem. Szukali dwa dni, w końcu szczęśliwym zbiegiem okoliczności trafili do sklepu… obuwniczego, a w nim na prace pani Beaty Makutynowicz. Otrzymaliśmy w prezencie łupek z pejzażem przedstawiającym Śnieżkę i okolicę. Dzisiaj jest już łatwiej znaleźć prace lokalnych artystów i rzemieślników, wystarczy odwiedzić galerię prowadzoną przez panią Beatę. Co prawda artystka przez kilka lat zarzuciła malowanie pejzaży na łupku ale, co pocieszające, wróciła już do tej techniki i można podziwiać i nabywać kolejne dzieła…

Karkonoskie Anioły Staroskrzydłe

Stare zakurzone deski, obdrapana farba, zardzewiałe gwoździe i do tego „garść” historii… dla jednych niepotrzebne graty, a nawet śmieci, a dla naszej artystki materiał na kolejne dzieła.
Od ponad 3 lat tworzy Karkonoskie Anioły Staroskrzydłe. Wzięły się one z miłości do wszystkiego co stare, co ma już swoją historię, a co za tym idzie, niezwykłość, niepowtarzalność i duszę. W połączeniu z postacią aniołów cechy te stworzyły niezwykłe kompozycje, które zachowały w sobie kawałek historii. Beata Makutynowicz, tworząc Karkonoskie Anioły Staroskrzydłe, odkryła tajemnicę zatrzymania czasu, bowiem materiały, z których wykonuje prace, mają już ponad sto lat, a dzięki dalszej jej artystycznej obróbce dokłada im kolejną setkę. W tych starych, odzyskanych deskach z karkonoskich domostw, tkwi historia całych pokoleń. Wcześniej były to fragmenty podłóg, ścian, parapetów, ozdobnych framug, podbitek pomalowanych wieloma warstwami farby. A wszystko to z domów Karpacza, Cieplic, Kopańca, Trzcińska, Sosnówki. Materiały te przeszły przez ręce artystki i dokonała się ich niesamowita metamorfoza: przemiana totalna. Teraz są barwnymi sukienkami, aureolami, księżycami i skrzydłami Karkonoskich Aniołów Staroskrzydłych.

Anioły były prezentowane na kilku wystawach: w Starej Kamienicy, Złotoryi, Karpaczu, Lubinie, Jaworze.

Weęcej o Beacie Makutynowicz i jej dziełach dowiecie się z jej bloga na stronie: Makutynowicz.art

Wybrane prace artystki Continue reading Beata Makutynowicz

Wybrałem się dzisiaj na spacer nowo-wyremontowaną ulicą Myśliwską. Ulica niezbyt dokładnie odśnieżona ale zauważyłem, że nawierzchnia wykonana z betonowego bruku. Wąziutka ta droga. Niejednokrotnie miałem problemy z ominięciem jadących samochodów. Ulica na odcinku od Szkolnej do Świętokrzyskiej jest bardzo urokliwa. Na początku ciągnie się przez las, a już za moment po prawej stronie drzewa przerzedzają się i oczom ukazuje wspaniały widok – jeden z najwspanialszych jaki możemy obejrzeć w Karpaczu: pasmo ciągnących się gór wraz z Kotliną Jeleniogórską. Niestety nie miałem przy sobie aparatu.

Zastanawiacie się po co taki przydługi wstęp? Otóż na tejże ulicy Myśliwskiej, w lesie, między dwoma pięknymi bukami leży sobie granitowa płyta postawiona w tym miejscu na cześć Mariana Bylicy. Zainteresowała mnie data męczeńskiej śmierci jaka widnieje na płycie 22.01.1943. Przecież to kilka dni temu minęła rocznica śmierci tego męczennika, dokładnie 70 lat. Dlaczego nikt nie wspomniał o tym? Kim był? Czym zasłużył na męczeńską śmierć? I tym razem pomocny okazał się internet.

Zacytuję również za stroną dolny-slask.org.pl:
„Pamiątkowa tablica przy ul. Kąpielowej w Karpaczu, w miejscu stracenia Mariana Bylicy. W dniu odsłonięcia tablicy lokalna prasa (Nowiny Jeleniogórskie nr 19 z 16 maja 1962 r.) podała: „Odsłonięcie tablicy pamiątkowej ku czci ofiary faszyzmu w Karpaczu” W ubiegłą niedzielę, dnia 6 maja br. odbyła się w Bierutowicach uroczystość odsłonięcia tablicy pamiątkowej ku czci MARIANA BYLICY, ofiary faszyzmu II wojny światowej. O godzinie 12-tej na udekorowanej flagami narodowymi ulicy Kąpielowej, w miejscu stracenia Mariana Bylicy, zgromadziły się delegacje zakładów pracy, przedstawiciele Prezydiów Rad Narodowych, Partii, Wojska i harcerstwa oraz młodzieży szkolnej. Po okolicznościowych przemówieniach przedstawiciele ZBOWiD-u, Taczaka i Dala, przewodniczący Prez. PRN Zbigniew Fedorowicz dokonał odsłonięcia kamiennej tablicy pamiątkowej, na której wyryty jest napis: „MARIAN BYLICA ur. 20.IX.1920 r. (w tekście oryginalnym zakradł się błąd, bo wyryta data to 1.IX.1920 r.) w Oświęcimiu, zginął śmiercią męczeńską powieszony przez hitlerowców w tym miejscu 22.I.1943 r.” Po złożeniu kwiatów pod tablicą zabrał głos w imieniu Komitetu Miejskiego PZPR w Karpaczu tow. Daniel Szpacenko, a następnie zast. przew. Prezydium MRN, Mieczysław Dąbrowa. Nakreślił on sylwetkę Mariana Bylicy, młodego bojownika i konspiratora działającego w Karpaczu w latach wojny wśród wywiezionych tu na przymusowe roboty Polaków. Mówca zakończył zdaniem M. Bylicy wypowiedzianym do Niemców przed straceniem go: „Będziecie mieli o jednego Polaka mniej, mniej tylko o jednego wroga”. Uroczystość zakończono wierszami rewolucyjnych poetów w recytacji uczniów miejscowej szkoły. Na ręce matki Mariana Bylicy, obecnej na uroczystości, złożono wiele słów współczucia. Patronat nad miejscem stracenia powierzono młodzieży ze szkoły podstawowej w Bierutowicach.”

Nic więcej nie potrafiłem znaleźć. Może ktoś doda więcej informacji? Człowiek ten odszedł w zapomnienie wraz z poprzednim ustrojem. Pozostała jedynie ta tablica. Jednak niewątpliwie był to człowiek związany z Karpaczem, aż do ostatnich swoich dni.

Dzisiaj w środę (30.01.2013) wróciłem tam i zrobiłem kilka zdjęć